Gichin Funakoshi – Ojciec Współczesnego Karate i Twórca Stylu Shotokan

     Gichin Funakoshi to powszechnie uznawany "ojciec współczesnego karate". Jako wybitny mistrz, pedagog i filozof z Okinawy, odegrał kluczową rolę w transformacji lokalnej, tajnej sztuki walki w ogólnoświatowy fenomen. Jego życiowa misja polegała na promowaniu karate nie tylko jako skutecznego systemu samoobrony, ale przede wszystkim jako szlachetnej drogi rozwoju duchowego i moralnego. To właśnie jemu świat zawdzięcza powstanie najpopularniejszego na kuli ziemskiej stylu Shotokan, który do dziś kształtuje charaktery milionów adeptów od najmłodszych lat.

Okinawskie korzenie i tradycja sztuk walki

     Urodzony w 1868 roku w Shuri (dawnej stolicy Okinawy), Gichin Funakoshi w dzieciństwie był chłopcem niezwykle chorowitym i słabym fizycznie. Aby poprawić jego zdrowie, zaniepokojeni rodzice zapisali go na potajemne treningi tradycyjnego okinawskiego Te (poprzednika dzisiejszego karate). Jego najważniejszymi nauczycielami zostali dwaj legendarni mistrzowie tamtej epoki: Anko Asato oraz Anko Itosu. Edukacja ta odbywała się nocami w głębokiej tajemnicy, ponieważ ówczesne japońskie prawo surowo zabraniało praktykowania sztuk walki na wyspie.

• Wielokrotne powtarzanie tych samych form (Kata) przez wiele lat, aż do osiągnięcia absolutnej perfekcji.
• Utwardzanie rąk i nóg na tradycyjnych słupach treningowych zwanych Makiwara.
• Równoległe zgłębianie klasycznej literatury chińskiej i japońskiej, co ukształtowało intelektualny profil mistrza.

Historyczna misja w Japonii i popularyzacja sztuki

     Przełomowym momentem w życiu mistrza był rok 1922, kiedy to Ministerstwo Edukacji Japonii zaprosiło go do Tokio na pierwszą narodową wystawę wychowania fizycznego. Publiczny pokaz Karate-do w wykonaniu Funakoshiego wywołał ogromne poruszenie wśród japońskich elit. Jego nienaganna technika oraz wyjątkowa kultura osobista zyskały ogromne uznanie m.in. w oczach Jigoro Kano (słynnego twórcy Judo). Dzięki jego wsparciu, okinawska sztuka walki zaczęła być nauczana na tokijskich uniwersytetach i powoli integrowała się z głównym nurtem japońskiego Budo.

Narodziny stylu Shotokan i budowa słynnego Dojo

     Początkowo Funakoshi nauczał w wynajętych salach, jednak w 1936 roku, dzięki ogólnokrajowej zbiórce funduszy zorganizowanej przez jego wiernych uczniów, otworzył swoje pierwsze, w pełni niezależne i oficjalne dojo w Tokio. Nad wejściem do budynku zawieszono szyld z napisem Shotokan.

• Shoto – oznaczało w tłumaczeniu "falujące sosny". Był to literacki pseudonim, pod którym mistrz tworzył poezję i kaligrafię.
• Kan – oznaczało budynek, salę lub dom.

     Choć oryginalne dojo niestety doszczętnie spłonęło podczas nalotów w trakcie II wojny światowej, nazwa na zawsze przetrwała w umysłach uczniów i stała się oficjalnym określeniem dla jego dynamicznego, liniowego stylu walki.

Dwadzieścia Zasad Karate i pacyfistyczna filozofia

     Dla Gichina Funakoshiego czysto fizyczny aspekt walki był jedynie zręcznym narzędziem do osiągnięcia głębszej harmonii wewnętrznej i samokontroli. Sformułował on słynny kodeks moralny, znany jako Niju kun (Dwadzieścia Zasad Karate). Najbardziej znana i najczęściej cytowana z nich głosi: "Karate ni sente nashi", co oznacza, że w karate nie ma pierwszego ataku. Mistrz uważał, że sztuka ta służy wyłącznie do obrony życia i zapobiegania przemocy. Jeśli chcesz zobaczyć, jak założenia te wpłynęły na inne gałęzie i jak system ten plasuje się na tle pozostałych odmian, zajrzyj koniecznie na stronę www.prime4you.pl/sztuki-walki/karate/mistrzowie.

Testament mistrza i ogólnoświatowe dziedzictwo

     Gichin Funakoshi zmarł w 1957 roku w wieku 88 lat, pozostawiając po sobie potężne, zorganizowane struktury w postaci Japan Karate Association (JKA). Choć sam do końca życia był przeciwnikiem sztywnego podziału na odrębne style, uważając, że "karate jest jedno", jego najwybitniejsi uczniowie zanieśli Shotokan dosłownie na wszystkie kontynenty globu.

     Dzięki jego tytanicznej pracy i nieskazitelnej postawie, prowincjonalna metoda samoobrony z wyspy Okinawa przekształciła się w szlachetną "Drogę Pustej Dłoń" (Karate-do), kładącą główny nacisk na pokorę, etykietę i dążenie do udoskonalenia własnego ego. Jego dorobek do dziś stanowi kręgosłup dla milionów praktykujących na całym świecie.